無题

每念及去年地震之災難,以及諸生離死別之傷痛,總不能心安。清明將至,猶傷懷之至。

連綿青山應不老
忽而塌崩一旦間
蒼天緣何逆行道
冷雨晦日暗無邊

老殘攙攜出戾地
回望妻子葬家園
痛之悲之哽欲絕
顫顫雙手掩淚面

從此無相亦無心
癡癡漠視難開顏
清明誰不江頭泣
生死隔離至何年

Advertisement
This entry was posted in 閒雜文字. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s